‘Honderd worden? Dat is gewoon doorgaan’

“Wacht maar, ik word honderd om jou te pesten!”, riep Mieke Pronk al jaren tegen haar schoonzoon. En ze maakte haar belofte waar: op 9 oktober 2018 bereikte ze die respectabele leeftijd. Dat moest natuurlijk gevierd worden, met taart, een bezoekje van de burgemeester en véél bloemen. Ook voor de familie was het een mooi moment: ze sloten een intensieve mantelzorgperiode af doordat mevrouw haar plek heeft gevonden bij Pleyade.

;
;
2018

Draai gevonden

Ondanks haar leeftijd is mevrouw Pronk één van de nieuwere bewoners van Waalstaete. Ze hield het maar liefst tot haar 99e vol in haar eigen huis aan de Arnhemse Johan de Wittlaan, op een steenworp afstand van Waalstaete. Dochter Janny vertelt: “Daar heeft ze sinds 1945 gewoond, dus het was een behoorlijke overgang om naar Waalstaete te verhuizen. Toch was het een goede beslissing: ze heeft haar draai gevonden en ik kan weer meer haar dochter zijn in plaats van mantelzorger.”

"Er wordt echt rekening gehouden met onze wensen."
- Janny van Nieuwkerk

Taart en bloemen

Voor haar honderdste verjaardag werd alles uit de kast gehaald. De medewerkers schoven tafels en stoelen bij elkaar, versierden de hele afdeling en haalden taart met een grote foto van mevrouw Pronk erop. Familieleden en medebewoners kwamen samen om het heuglijke moment te vieren. “Mam had een feestelijke outfit aan, een mooie twinset. Ze vond het gezellig, dat kon ik merken. Ze zat rond te kijken, lekker te eten en hield het goed vol. ’s Avonds zijn we nog naar de Chinees gegaan.” Ook de burgemeester van Arnhem en Floor de Vroome van Pleyade waren van de partij. “Het was echt feest. Ze is bedolven met bloemen en kreeg een mooie sjaal van de burgemeester.” Mevrouw Pronk glimlacht goedkeurend.

Pleyade - Mevrouw Pronk en dochter Janny

Meer rust

De verjaardag was voor Janny een fijn moment: ze sloot hiermee een intensieve periode als mantelzorger af. “De laatste tijd dat mijn moeder nog thuis woonde was zwaar. Ze viel regelmatig, één keer heeft ze zelfs haar rug gebroken. Ik woonde gelukkig vlakbij, dus ik was er altijd snel als ze me belde. Maar nu ze hier woont, heb ik meer rust. Ze zorgen heel goed voor mam en betrekken haar overal bij. Er wordt echt rekening gehouden met onze wensen. Ze zit niet graag op haar kamer, dus ze zoekt vaak andere bewoners op en doet mee aan activiteiten. Een hele geruststelling.”

Gewoon doorgaan

Honderd jaar worden: dat is maar voor weinig mensen weggelegd. Hoe heeft mevrouw Pronk dit voor elkaar gekregen? “Gewoon doorgaan. Ze is altijd fit geweest en mankeert lichamelijk nooit wat. Op haar tachtigste is ze nog op de fiets de Posbank op geweest. In d’r eentje, zonder af te stappen! En ze ging elke dag na het eten lopen, ook als het regende of koud was. Mam was een creatieve, ondernemende vrouw. Ze reisde veel en maakte zelf poppen, beren en kunstwerken. Een aantal dingen hebben we meegenomen naar haar kamer hier, zodat ze zich thuis voelt. En nog steeds wandelt ze veel. Op haar manier blijft ze dus actief.”